Niepełnosprawni artyści – malarze​

Opublikowane przez Redakcja TASMAN w dniu

AGENCJA ZATRUDNIENIA SOD-JANISZEWSKI, PROJEKT „TASMAN BY SOD” – BLOG

Niepełnosprawni artyści - malarze

            Wyrażanie swoich uczuć i światopoglądu to bardzo ważna, ale również bardzo trudna rzecz. Niektórzy wyrażają się wprost poprzez rozmowę, kolejni w wierszach, inni poprzez taniec czy muzykę, a jeszcze inni poprzez zawarcie swoich emocji w dziełach malarskich, rysunku czy rzeźbie. I o tych artystycznych duszach będzie dzisiejszy artykuł: wyrażających siebie poprzez barwy na płótnie.

Autor: Guillermo Kalho [Public domain]

Frida Kahlo

O Fridzie Kahlo, (a właściwie Magdalenie Carmen Frieda Kahlo y Calderón), słyszał chyba każdy. Meksykańska malarka urodzona w 1910 roku, rozpoznawana najczęściej poprzez jej wizerunek z monobrwią, tworzyła dzieła mocno związane z kulturą meksykańską i indiańską. Przez co jej sztuka często określana jest jako naiwna (prymitywizm), bądź folkowa, rzadziej surrealistyczna. Wiele z jej dzieł nawiązuje do cierpienia oraz bólu fizycznego, czego powodem najprawdopodobniej była choroba Polio, na którą artystka cierpiała od 6 roku życia, aczkolwiek nie przeszkadzało jej to by dalej wyrażać swój światopogląd poprzez sztukę.

Vincent van Gogh: Autoportret [Public domain]

Vincent Van Gogh
Kolejnym znanym na całym świecie artystą był Vincent Willem Van Gogh. Urodzony w 1853 roku, holenderski malarz postimpresjonistyczny. Jego dzieła były tworzone w żywej kolorystyce i miały silne oddziaływanie emocjonalne, przez co wywarły duży wpływ na sztukę XX wieku. Artysta borykał się z nasilającymi napadami lękowymi, oraz atakami spowodowanymi zaburzeniami psychicznymi. W wyniku choroby artysta obciął sobie brzytwą ucho i podarował je prostytutce, niedługo po tym powstał słynny autoportret z zabandażowanym uchem. Artysta zmarł w wieku 37 lat, w wyniku postrzału, prawdopodobnie samobójczego. Za życia nie był znany szerszemu ogółowi, sławę zyskał dopiero po śmierci.

Nieznany fotograf [Public domain]

Nikifor Krynicki
Z naszego rodzimego podwórka warto wspomnieć Nikifora Krynickiego (właściwie Epifaniusza Drowniaka). Urodzony w 1895 roku malarz, przedstawiciel prymitywizmu. Samotnik, żyjący w nędzy, tworzył obrazy, które tworzył bezbłędnie operując kolorystyką. Został zauważony w 1930 roku przez ukraińskiego malarza Romana Turyna, który zaznajomił szersze grono z jego twórczością, jednakże mimo to, środowisko nie było mu przychylne, przez co miał problem ze znalezieniem nabywców. Przez większość swojego życia był uważany za niepełnosprawnego intelektualnie, ponieważ mówił bełkotliwie i niewyraźnie. Dopiero pod koniec swojego życia został doceniony i uznany za jednego z najlepszych prymitywistów.

Zdjęcie z publicznego profilu rysownika

Mariusz Kędzierski
Kolejnym artystą, jest współcześnie tworzący Mariusz Kędzierski. Polak urodzony w 1993 roku, jest rysownikiem. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt… że urodził się bez rąk! 26 letni portrecista, zaczynał malować na ulicach Wrocławia, ale w pewnym trudnym dla niego momencie życia postanowił ruszyć w świat. W 2015 roku w ciągu 17 dni przejechał z ekipą filmową ponad 12000 km rysując na ulicach Berlina, Amsterdamu, Londynu, Paryża, Barcelony, Marsylii, Wenecji, Rzymu i Aten spotykając podczas rysowania tysiące ludzi i rozmawiając z nimi. Ten młody mężczyzna podróżuje by inspirować, by pokazać, że w życiu nie ma barier nie do pokonania.

Pisząc ten artykuł, chciałam pokazać po raz kolejny, że niepełnosprawność ruchowa czy intelektualna nie jest przeszkodą do bycia kreatywnym, znaczącym człowiekiem. Chciałam przybliżyć osobom nie mającym bezpośredniego kontaktu z niepełnosprawnymi ideę, która powinna być oczywista: Niepełnosprawny nie znaczy słabszy. Wystarczy tylko znaleźć sposób, aby mógł swoje walory pokazać na równym poziomie co osoby sprawne. Na co dowodem są osoby opisane powyżej.

Katarzyna Kozioł


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *